...baaaack

...again. Διάβασμα -γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε??-, και άγιος ο Δίας! Προχωράμε ακάθεκτοι στον τελικό μας στόχο που δεν είναι άλλος από την εισαγωγή στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας (κατα προτίμηση Ιωαννίνων). Και το παράξενο είναι ότι δεν υπάρχει πολύ άγχος -όχι όμως καθόλου-. 

Έ, ναι λοιπόν, έφτιαξα twitter. Πολύ ωραίο είναι, αν και είχα και παλαιότερα και το διέγραψα, αφού το είχα φτιάξει περισσότερο για να δω τι είναι και δεν έδωσα πολλή σημασία. Έχω κιόλας 6 followers. Άλλαξα και nickname. Το UprisingLeader έγινε gravediggerGR. Χα!

Εξαιτίας φόρτου υποχρεώσεων όμως, δεν ασχολούμαι και πολύ μαζί του. Ντάξ', γενικότερα δεν πολυασχολούμαι με το net. Ακόμα κι αυτή τη στιγμή δηλαδή που γράφω αυτό εδώ το post, λουφάρω, αλλά δεν το λέμε.

17 στροφές πριν την αρχή του τέλους (πολύ τραγικό ακούστηκε αυτό) και τα κεφάλια αρχίζουν να παίρνουν φωτιά. Και καλά οι της θετικής και της τεχνολογικής. Την παλεύουν κάπως. Εμείς οι θεωρητικοί (όνομα και πράγμα) όμως, πρέπει να κάτσουμε, να παπαγαλίσουμε την Ιστορία και ό,τι άλλο μας πέφτει πρόχειρο. Να πεις ότι τόσα χρόνια παπαγάλισα ποτέ μου να πω ντάξει. Το κάνω όμως πρώτη φορά. Πλάκα έχει, δε λέω, πολύ κουραστικό όμως ρε μάνα μ'.

Η φοιτητική ζωή...άλλος ένας λόγος που θέλω όπως και δήποτε να τα πάω καλά. Τόσο καιρό αν άκουγα κι άκουγα από φίλους και γνωστούς φοιτητές. Τώρα (για την ακρίβεια σε 4,5 μήνες) ήρθε η στιγμή να το ζήσω live. Άντε να παίρνουμε σειρά και μεις!

Πάντως αυτή η σχολική χρονιά πέρασε πολύ διαφορετικά απ' ότι περίμενα. Στην αρχή πίστευα ότι αυτή η χρονιά θα περνούσε επώδυνα αφού και καλά δεν θα είχα χρόνο για άλλες ασχολίες είτε επειδή θα διάβαζα, είτε επειδή θα είχα φροντιστήριο και άλλα κλασικά εικονογραφημένα, έτσι όπως παρουσιάζονται από πολλούς καθηγητές και μη. Σας πληροφορώ πως η χρονιά αυτή κύλησε ακριβώς όπως και οι άλλες. Οι ίδιες παρέες, τα ίδια hangin' outs, το ίδιο άραγμα...απλά με λίγο περισσότερο διάβασμα. Το γκάζι το πατάμε τώρα, τώρα που οδεύουμε προς την καρό σημαία. Τώρα είναι το γερό φυτούλιασμα και όχι μέσα σε όλο το σχολικό έτος. Δεν είπα ότι εντός της προαναφερθείσας περιόδου αράζουμε συνεχώς και αδιαλείπτως και άντε γεια...απλά, να μην βγάλουμε και ρίζες στο γραφείο διαβάζοντας... Καλό είναι να κρατάμε δυνάμεις για το τέλος. Χρειάζονται. Πολύ. 

Είχα λοιπόν το χρόνο και να τα λέω με τους κολλητούς μου, τον Κώστα (a.k.a.: Tsifis) και τον Δημήτρη, να βγαίνουμε για καφέ, και να κάνουμε μαλακίες για να γελάσουμε, και, και, και...

Είχα το χρόνο να τα λέω και με τη (<3) Ντέμη, να ανακαλύπτουμε καινούρια συγκροτήματα, να βγάζουμε epic βιντεάκια και να γελάμε...

Είχα το χρόνο να γνωρίσω καλύτερα τη Χαρά :) (και να γνωρίσει και αυτή εμένα), τόσο από το internet, όσο και από κοντά (γι'αυτό το κοντά βέβαια μεσολάβησε μια κάποια απόσταση αλλά δεν πειράζει, γιατί σημασία έχει ότι πρόσθεσα στο friendlist μου άλλο ένα αξιόλογο και συνάμα γαμάτο άτομο)...

Είχα το χρόνο να τα πω και με τον Πασχάλη, να συζητήσουμε για μουσικά θέματα και όχι μόνο και μετά από κάθε συνάντηση μας να φεύγω εξυπνότερος και με κάτι καινούριο...

Είχα χρόνο...γενικότερα...

Καταλάβατε?

P.S. Do not forget to...live your life!
yeah, that's all.